Poligrafia

22 § 11 k.p. stanowi, iż nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy ściśle określonych w definicji stosunku pracy. Następną z omawianych umów jest umowa zlecenia, której definicję legalną znajdujemy w przepisach kodeksu cywilnego, który to przepis stanowi, iż przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.



Stronami stosunku pracy są pracownik i pracodawca. Ten pierwszy według brzmienia przepisu ustawy to osoba zatrudniona na podstawie umowy o poligrafia powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Pracodawcą natomiast jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Zatrudnienie w tym przypadku należy rozumieć jako czynność prawną, której efektem jest nawiązanie stosunku prawnego zobowiązującego do świadczenia pracy za wynagrodzeniem na rzecz określonego podmiotu, jakim jest nasz pracodawca.

Tutaj możemy z pewnością sięgnąć do normy prawnej z art. 52 § 1 pkt. 1 kodeksu pracy. Przepis ten mówi, że pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Co moglibyśmy zaliczyć do takich ciężkich naruszeń podstawowych obowiązków pracowniczych? Czy może tym być użytkowanie internetu ze służbowego stanowiska, narażające zakład na utratę dobrego imienia? Z pewnością na tak postawione pytania można odpowiedzieć twierdząco. Doboszka pracowita sakralnie stwierdza smaczne harmonogramy.

Pozostałe teksty